14.9.12

Το Rossonero για το πανηγύρι και τους μικροπωλητές


     Με αφορμή τις επιθέσεις της φασιστικής συμμορίας της Χρυσής Αυγής σε πανηγύρια και λαϊκές αγορές άλλων πόλεων (Ραφήνα, Μεσολόγγι, Καλαμάτα κτλ) εναντίον μεταναστών μικροπωλητών, μέλη του αυτοδιαχειριζόμενου κοινωνικού χώρου Rossonero συναντηθήκαμε σήμερα Παρασκευή 14/9 με τον δημαρχεύοντα του Δήμου Τρικκαίων Βασίλη Τσιάνα για να του εκθέσουμε την άποψή μας σχετικά με τη λειτουργία της ετήσιας εμποροπανήγυρης της πόλης.
    Η διοργάνωση της εμποροπανήγυρης ανήκει στο Δήμο Τρικκαίων και άρα η ευθύνη για τη λειτουργία της αφορά αποκλειστικά τη δημοτική αρχή. Δε μας αρμόζει και δεν θέλουμε άλλωστε, να αναλάβουμε δράση προστατεύοντας συνανθρώπους μας από τα φασιστοειδή σ’ ένα χώρο όπως αυτός του παζαριού, όπου κινούνται παιδιά και γέροντες.
      Για μας, οι μικροπωλητές, Έλληνες ή μετανάστες, λευκοί ή μαύροι, έχουν όλοι δικαίωμα στο μεροκάματο και η δημοτική αρχή θα είναι πολιτικά και ηθικά υπεύθυνη αν συμβεί οτιδήποτε εναντίον τους. Σε περίπτωση που στην πόλη μας, με την ιστορική αντιφασιστική παράδοση, σημειωθούν περιστατικά ρατσιστικής βίας, η δημοτική αρχή θα μας βρει απέναντί της όπως είμαστε απέναντι και στη συμμορία της Χρυσής Αυγής.
       Το κλίμα που διαμόρφωσαν οι ντουντούκες της Χρυσής Αυγής τις προηγούμενες μέρες σε τοπικά Μ.Μ.Ε. με γελοιότητες του τύπου « 1 εκ. ευρώ καθημερινά στο παραεμπόριο των Τρικάλων »  κλείνουν το μάτι στα τάγματα εφόδου των φασιστών. Με τέτοιους τζίρους μήπως πρέπει, όσοι από εμάς έχουμε ακόμη δουλειά να την παρατήσουμε και να γίνουμε μικροπωλητές ;;;
       Τρικαλινέ και Τρικαλινή, τα μαγαζιά της πόλης μας δεν κλείνουν εξαιτίας των μεροκαματιάρηδων φτωχοδίαβολων πουν παλεύουν με αξιοπρέπεια για ένα κομμάτι ψωμί. Κλείνουν εξαιτίας της οικονομικής κρίσης στην οποία μας οδήγησαν οι πολιτικές των προηγούμενων ετών, τα μνημόνια, τα ντόπια και ξένα αφεντικά. Αν το πρόβλημα είναι η συνεχώς αυξανόμενη φτώχεια μας, τότε δεν έχει νόημα να τα βάζουμε με τους φτωχότερους. Πιο αποτελεσματικό θα ήταν να αναζητήσουμε αυτούς που μέσα από την κρίση γίνονται πλουσιότεροι. Βέβαια, απέναντι σε αυτούς οι Χρυσαυγίτες δεν τολμάνε να παραστήσουν τα παλικάρια. Προτιμούν τους εξαθλιωμένους και ανυπεράσπιστους μετανάστες, που ακόμα και σε αυτούς επιτίθενται άνανδρα και θρασύδειλα πολλοί μαζί, για να βγάλουν το ρατσιστικό τους μίσος.


Κανένας άνθρωπος, καμιά ζωή δεν είναι λαθραία.

 

7.9.12

Δελτίο Τύπου για την Τράπεζα Αίματος της Χρυσής Αυγής


Κώδικας Ιατρικής Δεοντολογίας, Άρθρο 7
"O γιατρός οφείλει να επιδεικνύει σε όλους τους ασθενείς ίση μέριμνα, επιμέλεια και αφοσίωση ανεξάρτητα από την οικονομική κατάσταση, την κοινωνική θέση και τη βαρύτητα της ασθένειας και ανεξάρτητα από τα προσωπικά του αισθήματα."

Η φασιστική συμμορία των κάφρων  της Χρυσής Αυγής, νομίζει ότι απευθύνεται σε κάφρους.                                       Με την - επικοινωνιακού τύπου - δημιουργία Τράπεζας αίματος «μόνο για ‘Ελληνες»(!), στο Νοσοκομείο Τρικάλων, ανοίγει διαδικασία αιμοδοσίας
μόνο για λευκούς και όχι για μαυριδερούς,
για αρτιμελείς και όχι για ανάπηρους,
για άντρες και όχι για γυναίκες, gay ή transsexual,  
για φουσκωτούς και όχι για αγύμναστους,
για κουρεμένους σβέρκους  και όχι για μαλλιάδες,
για χριστιανούς και όχι για βουδιστές,
για δυνατούς και όχι για καταθλιπτικούς,
για ξανθούς και όχι για κοκκινοτρίχηδες…

Το αίμα δεν χωρίζεται βάσει φυλετικών ή θρησκευτικών κριτηρίων, το αίμα είναι για όποιον το χρειάζεται.
Δεν πρόκειται μόνο για άγνοια ή βλακεία, πρόκειται για ναζιστικού τύπου διαχωρισμούς των ανθρώπων που θα βρουν απέναντί τους το σύνολο των σκεπτόμενων πολιτων που έχουν ιστορική μνήμη.
 


9.7.12

Απολογισμός 1ου Αντιρατσιστικού Φεστιβάλ Τρικάλων


  
  1Ο  ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΙΚΟ  ΦΕΣΤΙΒΑΛ  ΤΡΙΚΑΛΩΝ

Απολογισμός

Οι συλλογικότητες και τα άτομα που συμμετείχαμε στη διοργάνωση του 1ου Αντιρατσιστικού Φεστιβάλ, χαιρετίζουμε και ευχαριστούμε δημόσια τους χιλιάδες Τρικαλινούς  και Τρικαλινές καθώς επίσης και τους επισκέπτες από όλη την Ελλάδα, που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα για «2 ημέρες αλληλεγγύης για έναν κόσμο χωρίς διακρίσεις».

Το γεγονός ότι μια πρωτοβουλία λίγων ανθρώπων, με ανύπαρκτα οικονομικά μέσα, χωρίς χορηγίες  και δημοσιοσχεσίτικες διασυνδέσεις, κατόρθωσε να φέρει σε πέρας μια τέτοιας κλίμακας διοργάνωση, επιβεβαιώνει πανηγυρικά μια βασική μας πεποίθηση:
Ότι η κοινωνική αυτενέργεια , όπως εκφράζεται μέσα από την αδιαμεσολάβητη άμεση δράση και την ανιδιοτελή ένταξη σε συλλογικότητα, μπορεί να είναι – ιδιαίτερα στις μέρες μας – πηγή δημιουργίας με πολλαπλό πολιτικό, κοινωνικό και πολιτισμικό φορτίο.

Παρ’ όλα αυτά, το πρώτο αυτό εγχείρημα είχε και προβλήματα και  αδυναμίες . Ο υπερπολιτικός χαρακτήρας της συζήτησης, οι καθυστερήσεις στο πρόγραμμα της 2ης ημέρας και ο μικρός βαθμός συμμετοχής μεταναστών, είναι δύο από τα αρνητικά που καλούμαστε να υπερβούμε στην επόμενη διοργάνωση.

Επιθυμούμε να ευχαριστήσουμε και από τη θέση αυτή, για μια ακόμη φορά, τους καλλιτέχνες που αφιλοκερδώς συνέβαλαν στην επιτυχία του Φεστιβάλ όπως  επίσης και τις δεκάδες γνωστών και αγνώστων που ανέλαβαν πρωτοβουλίες και έλυσαν μικρά ή μεγάλα προβλήματα.

Η συνολική διοργάνωση κόστισε 6.614 € (ενοικίαση ηχητικού εξοπλισμού, ενοικίαση τραπεζοκαθισμάτων,  έξοδα μετακινήσεων και μεταφορών, αγορά προϊόντων και αναλώσιμων υλικών,  έξοδα προβολής). Είχε δε έσοδα (από τις πωλήσεις ταβέρνας – μπάρ – βιβλιοπωλείου  και από κουπόνια) 7.754 €. (Ο αναλυτικός απολογισμός βρίσκεται στη διάθεση κάθε ενδιαφερόμενου/νης στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι RossoNero).

Το ποσό των 1.140 € θα διατεθεί ως εξής:
Τα 500 € για την κάλυψη των εγγυήσεων για την αποφυλάκιση των 25 οροθετικών τοξικοεξαρτημένων γυναικών, που διαπομπεύτηκαν, με την δημοσίευση των φωτογραφιών τους, ως «υγειονομική βόμβα» στα θεμέλια της αγίας ελληνικής οικογένειας.
Τα υπόλοιπα  640 €  θα διατεθούν το επόμενο διάστημα για την ενίσχυση ομάδων που βιώνουν τον ρατσισμό σε όλες τις εκφάνσεις του.


Με αφορμή το αίτημά μας για την παραχώρηση του αύλειου χώρου του Μύλου Ματσόπουλου, το Δημοτικό Συμβούλιο της πόλης εξέδωσε την απαράμιλλης σοβαρότητας (και μετριοφροσύνης) απόφαση, ότι πολιτισμός στα Τρίκαλα παράγεται μόνον από τον Δήμο ή υπό την αιγίδα του…. και ως εκ τούτου το Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ δεν έχει θέση εκεί. Παρ’ όλα αυτά –και επειδή δεν ταυτίζουμε την πόλη και την τοπική κοινωνία με τους  εκάστοτε «εκπροσώπους» της– αποφασίσαμε  τα  350  σουβλάκια που περίσσεψαν από το Φεστιβάλ, να τα παραχωρήσουμε για τις ανάγκες των ανθρώπων που σιτίζονται μέσω των δημοτικών συσσιτίων.

  
ΘΕΛΟΥΜΕ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΠΟΥ ΝΑ ΧΩΡΑΕΙ ΠΟΛΛΟΥΣ ΚΟΣΜΟΥΣ
                                          

ΟΛΑ   ΓΙΑ  ΟΛΟΥΣ
                            
   Η  Συνέλευση  του  1ου  Αντιρατσιστικού  Φεστιβάλ